What is Fusion Food???
เนื่องจากได้จดโดเมนใหม่ว่า "http://www.Thaifusionfoods.com" แล้วก็ขอเกริ่นเรื่องราวความเป็นมาในชื่อนี้สักเล็กน้อย
ด้วยความที่ชอบทำอาหารแต่ว่าไม่ได้มีใครสอน เพราะแม่ไม่ค่อยชอบทำอาหารคนที่ทำให้กินตอนเด็กๆ คือย่า แต่เราเด็กเกินไปอยู่คนละบ้านแต่ใกล้ๆ กันย่าจะทำใส่ปิ่นโตมาให้กินจนอายุเกือบ 16 แต่แม่ไม่ชอบทำกับข้าว แต่เครื่องครัวสมัยใหม่ๆ แม่มีหมดทุกอย่างยี่ห้อดีๆ แพงๆ หนังสือทำอาหารเยอะมาก นอนอ่านหนังสือแม่บ้านตั้งแต่เด็กๆ พอปิดเทอมก็แอบแม่ทำเค้ก อบขนม กินได้บ้างไม่ได้บ้างตามประสาแถมยังเอาไปแจกคนแถวบ้านให้ชิมตั้งหลายบ้าน บางวันชวนเด็กแถวบ้านมาทำขนมกันอีก เรียกได้ว่า มั่วเก่งตั้งแต่เด็กๆ จนถึงทุกวันนี้ก็ยังคงความมั่วได้อย่างไม่มีผิดเพี้ยนไปจากเดิม
ที่ขอเรียกอาหารที่ตัวเองทำว่าเป็น อาหารไทยสไตล์ฟิวชั่นเพราะไม่กล้าหรือแม้แต่จะคิดว่ามันคืออาหารไทยแท้ๆ เพราะเราเองไม่รู้วิธีการทำแบบโบราณดั้งเดิม และก็คิดว่าอาหารไทยแท้แบบดั้งเดิมมันไม่ค่อยเหมาะสมกับคนไทยในปัจจุบันโดยเฉพาะตัวของเราเอง เพราะในอดีตเราอาจจะใช้แรงงานหมดไปด้วยการทำไร่ไถ่นาทำงานบ้านเพราะไม่มีเครื่องอำนวยความสะดวก แต่ทุกวันนี้เราเองได้แต่นั่งทำเว็บ นั่งทำคอมพิวเตอร์อยู่แต่ในบ้าน เดินไปเดินมาในบ้านไม่ได้ออกไปทำงานนอกบ้านเป็นประจำ ฉะนั้นจะทำอาหารที่ให้พลังงานสูงก็คงจะอ้วนขึ้นๆ ซึ่งตอนนี้ก็อวบเอาอวบเอาก็เลยต้องปรับเรื่อง "อาหารการกิน" ให้เหมาะสมกับตัวเอง ด้วยภารกิจประจำวันและวัยที่เริ่มแก่ลง T__T"
ในปัจจุบันเรียกได้ว่าเราอยู่ใน "โลกอันไร้พรมแดน" เราสามารถพูดคุยมองเห็นกันข้ามทวีปได้ เรื่องอาหารการกินเราก็สามารถเสิร์ชหาสูตรอาหารต่างๆ หรือได้มีโอกาสชิมอาหารหลากหลายเชื้อชาติโดยบ่อยครั้งไปที่เรานำมาประยุกต์ให้แปลกใหม่ให้ถูกปากเรา หรือคนไทยในต่างแดนที่เข้ามาเยี่ยมชมในเว็บมาจากทั่วโลกอยากจะทำอาหารไทยทานแต่หาวัตถุดิบไม่ได้ก็ต้องประยุกต์ใช้ของทางนู้นทำทานกันไป
ตัวอย่างของอาหารฟิวชั่นที่เราคุ้นเคยก็อาจจะเป็นพวกเส้นสปาเก็ตตี้ที่เรานำมาผัดขี้เมา ผัดแหนม ผักไส้อั่วแบบเหนือ หรือส้มตำบ้านๆ ที่เคยทานอาจจะใช้แครอท แตงกวา มะยม กระท้อนหรือจะเป็นยุคใหม่อย่างส้มตำทอด ส้มตำข้าวโพด ก็น่าจะเรียกว่าเป็นอาหารฟิวชั่นได้เหมือนกันคะ
What is Fusion Food???
เนื่องจากได้จดโดเมนใหม่ว่า "http://www.Thaifusionfoods.com" แล้วก็ขอเกริ่นเรื่องราวความเป็นมาในชื่อนี้สักเล็กน้อย
ด้วยความที่ชอบทำอาหารแต่ว่าไม่ได้มีใครสอน เพราะแม่ไม่ค่อยชอบทำอาหารคนที่ทำให้กินตอนเด็กๆ คือย่า แต่เราเด็กเกินไปอยู่คนละบ้านแต่ใกล้ๆ กันย่าจะทำใส่ปิ่นโตมาให้กินจนอายุเกือบ 16 แต่แม่ไม่ชอบทำกับข้าว แต่เครื่องครัวสมัยใหม่ๆ แม่มีหมดทุกอย่างยี่ห้อดีๆ แพงๆ หนังสือทำอาหารเยอะมาก นอนอ่านหนังสือแม่บ้านตั้งแต่เด็กๆ พอปิดเทอมก็แอบแม่ทำเค้ก อบขนม กินได้บ้างไม่ได้บ้างตามประสาแถมยังเอาไปแจกคนแถวบ้านให้ชิมตั้งหลายบ้าน บางวันชวนเด็กแถวบ้านมาทำขนมกันอีก เรียกได้ว่า มั่วเก่งตั้งแต่เด็กๆ จนถึงทุกวันนี้ก็ยังคงความมั่วได้อย่างไม่มีผิดเพี้ยนไปจากเดิม
ที่ขอเรียกอาหารที่ตัวเองทำว่าเป็น อาหารไทยสไตล์ฟิวชั่นเพราะไม่กล้าหรือแม้แต่จะคิดว่ามันคืออาหารไทยแท้ๆ เพราะเราเองไม่รู้วิธีการทำแบบโบราณดั้งเดิม และก็คิดว่าอาหารไทยแท้แบบดั้งเดิมมันไม่ค่อยเหมาะสมกับคนไทยในปัจจุบันโดยเฉพาะตัวของเราเอง เพราะในอดีตเราอาจจะใช้แรงงานหมดไปด้วยการทำไร่ไถ่นาทำงานบ้านเพราะไม่มีเครื่องอำนวยความสะดวก แต่ทุกวันนี้เราเองได้แต่นั่งทำเว็บ นั่งทำคอมพิวเตอร์อยู่แต่ในบ้าน เดินไปเดินมาในบ้านไม่ได้ออกไปทำงานนอกบ้านเป็นประจำ ฉะนั้นจะทำอาหารที่ให้พลังงานสูงก็คงจะอ้วนขึ้นๆ ซึ่งตอนนี้ก็อวบเอาอวบเอาก็เลยต้องปรับเรื่อง "อาหารการกิน" ให้เหมาะสมกับตัวเอง ด้วยภารกิจประจำวันและวัยที่เริ่มแก่ลง T__T"
ในปัจจุบันเรียกได้ว่าเราอยู่ใน "โลกอันไร้พรมแดน" เราสามารถพูดคุยมองเห็นกันข้ามทวีปได้ เรื่องอาหารการกินเราก็สามารถเสิร์ชหาสูตรอาหารต่างๆ หรือได้มีโอกาสชิมอาหารหลากหลายเชื้อชาติโดยบ่อยครั้งไปที่เรานำมาประยุกต์ให้แปลกใหม่ให้ถูกปากเรา หรือคนไทยในต่างแดนที่เข้ามาเยี่ยมชมในเว็บมาจากทั่วโลกอยากจะทำอาหารไทยทานแต่หาวัตถุดิบไม่ได้ก็ต้องประยุกต์ใช้ของทางนู้นทำทานกันไป
ตัวอย่างของอาหารฟิวชั่นที่เราคุ้นเคยก็อาจจะเป็นพวกเส้นสปาเก็ตตี้ที่เรานำมาผัดขี้เมา ผัดแหนม ผักไส้อั่วแบบเหนือ หรือส้มตำบ้านๆ ที่เคยทานอาจจะใช้แครอท แตงกวา มะยม กระท้อนหรือจะเป็นยุคใหม่อย่างส้มตำทอด ส้มตำข้าวโพด ก็น่าจะเรียกว่าเป็นอาหารฟิวชั่นได้เหมือนกันคะ
